*ചാരത്തിൽ പൂക്കുന്ന സാമ്രാജ്യങ്ങൾ*

ഒരു നിശ്ശബ്ദ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ കഥ

​രാത്രിയുടെ യാമങ്ങൾ ഇരുണ്ടു വെളുക്കുകയാണ്. വിജനമായ മരുഭൂമിയുടെ അതിർത്തിയിലുള്ള ആ പഴയ കൽമണ്ഡപത്തിലിരുന്ന് ഇബ്നു ഖൽദൂൻ റഹ്മത്തുല്ലാഹി അലൈഹി തല്ലിക്കൊഴിയുന്ന ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പുകച്ചുരുളുകളിലേക്ക് നോക്കുകയായിരുന്നു. അകലെ, കൊട്ടാരത്തിന്റെ സ്വർണ്ണത്തോരണങ്ങളിൽ വൻവിളക്കുകൾ കത്തുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, ആ വെളിച്ചത്തിന് തണുത്ത ചാരത്തിന്റെയും പതനത്തിന്റെയും മണമായിരുന്നു.

​"ഒരു രാജ്യം തകരുന്നത് പുറത്തുനിന്നുള്ള ശത്രുക്കളുടെ വാളേറ്റല്ല," തന്റെ മുന്നിലെ പുരാതന ഏടുകളിൽ തൂവൽ ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം എഴുതിവെച്ചു. "മറിച്ച്, അതിനുള്ളിലെ മനുഷ്യരുടെ ആത്മാവ് ജീർണ്ണിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോഴാണ്."

​അധികാരത്തിന്റെ മട്ടുപ്പാവിലിരുന്ന് ജനങ്ങളുടെ കണ്ണീര് കാണാതെ പോകുന്ന ഭരണാധികാരികളുടെയും ഉദ്യോഗസ്ഥവൃന്ദത്തിന്റെയും അന്ത്യം കുറിക്കുന്ന ആ വിധി എഴുത്തിന്റെ വഴികളിലൂടെ നമുക്കൊന്ന് സഞ്ചരിക്കാം...

​ഒന്നാം അധ്യായം: വേരറ്റുപോയ മരങ്ങൾ

​ഒരുകാലത്ത് ആ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ജീവൻ ജനങ്ങളുടെ നെഞ്ചിലെ ചടുലമായ സ്‌നേഹമായിരുന്നു. ഒരേ ചോരയും ഒരേ സ്വപ്നവും പേറിയവർ തോളോടുതോൾ ചേർന്ന് കെട്ടിപ്പടുത്ത ആ ആത്മബന്ധത്തെയാണ് ഗുരു ‘ഹസബിയ്യ’ എന്ന് വിളിച്ചത്. അതിലായിരുന്നു ആ നാടിന്റെ സകല ശക്തിയും.

​എന്നാൽ, അധികാരത്തിന്റെ പട്ടുനൂൽ വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞപ്പോൾ ഭരണാധികാരി ആ വേരുകൾ മറന്നു. ഒപ്പം നിന്നവരെ ഓരോരുത്തരായി കൊട്ടാരമുറ്റത്തുനിന്ന് അകറ്റി നിർത്തി. സ്വന്തം സുഖസന്തോഷങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ കുടപിടിക്കുന്ന കുറച്ചു സ്തുതിപാഠകരുടെ നടുവിൽ അയാൾ തനിച്ചായി. പുറമെ വലിയ കോട്ടമതിലുകൾ ഉയർന്നുനിന്നെങ്കിലും, ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയബന്ധമെന്ന അടിത്തറ അറ്റുപോകുന്നതോടെ ആ സാമ്രാജ്യം ഉള്ളിൽ നിന്ന് പൊള്ളയായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

​രണ്ടാം അധ്യായം: കൊട്ടാരത്തിലെ പട്ടുനൂൽച്ചരടുകളും പ്രകൃതിയുടെ വിലാപവും

​കോട്ടയ്ക്കുള്ളിലെ കാറ്റിന് ഇപ്പോൾ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെയും അഹങ്കാരത്തിന്റെയും മദഗന്ധമാണ്. ഒരുകാലത്ത് ലളിത ജീവിതം നയിച്ചിരുന്നവർ ഇന്ന് വിദേശ നിർമ്മിത ആഡംബരങ്ങളിൽ ആറാടുന്നു. ഖജനാവിലെ പണം മുഴുവൻ ജനങ്ങളുടെ വിശപ്പടക്കാനല്ല, മറിച്ച് ഭരണാധികാരിയുടെയും ശക്തരായ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും പ്രതാപം വിളിച്ചോതുന്ന വലിയ കൊട്ടാരങ്ങൾ പണിയാനും, ആകാശത്തോളം ഉയരുന്ന കൂറ്റൻ പരസ്യചിത്രങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനുമാണ് ഒഴുക്കുന്നത്.

​അതിനും പുറമെ, ഖജനാവ് നിറയ്ക്കാൻ നാടിന്റെ സ്വാഭാവിക വിഭവങ്ങളും മലനിരകളും പുഴകളും വനങ്ങളും കോർപ്പറേറ്റ് സ്വാർത്ഥതകൾക്കായി തുച്ഛവിലയ്ക്ക് വിറ്റഴിച്ചു. നാടിന്റെ പ്രകൃതിയെപ്പോലും ചൂഷണം ചെയ്തുമുട്ടിക്കുമ്പോഴും, ഉന്നതാധികാരികൾ തങ്ങളുടെ മട്ടുപ്പാവിലിരുന്ന് മധുരപാനീയങ്ങൾ നുണയുകയായിരുന്നു.

​മൂന്നാം അധ്യായം: തടവിലാക്കപ്പെട്ട നീതിയും ഭീതിയുടെ ചാരക്കണ്ണുകളും

​സന്ധ്യ മയങ്ങിയപ്പോൾ രാജ്യത്തിന്റെ നീതിപീഠങ്ങൾക്ക് മുന്നിലെ വെളിച്ചം അണഞ്ഞു. നിയമം എന്നത് സാധാരണക്കാർക്ക് മാത്രം ശിക്ഷ നൽകുന്ന ചങ്ങലയായും, ഭരണാധികാരികൾക്കും സ്വാarrangeക്കാരായ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും മുന്നിൽ വഴങ്ങി കൊടുക്കുന്ന ദാസനായും മാറി.

​അധികാരത്തിന്റെ ധാർഷ്ട്യത്തിന് മുന്നിൽ സത്യം സംസാരിച്ച പണ്ഡിതന്മാരും, തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച സാധാരണക്കാരും ഇരുട്ടറകളിലാക്കപ്പെട്ടു. നാടൊട്ടുക്കും ഭരണകൂടത്തിന്റെ ചാരക്കണ്ണുകൾ പടർന്നുപിടിച്ചു; ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവരുടെ വാതിലുകളിൽ ഭീതിയുടെ നിഴലുകൾ മുട്ടിവിളിച്ചു. ഭരണഘടനയുടെ അന്തസ്സത്തയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ മനോഹരമായ ചിറകുകളും അധികാരത്തിന്റെ ഭാരമേറിയ ബൂട്ടുകൾക്കിടയിൽ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ടു!

​നാലാം അധ്യായം: അട്ടകളെപ്പോലെ രക്തമൂറ്റുന്ന സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ

​ആഡംബരങ്ങളും അനാവശ്യ ധൂർത്തും മൂലം ഖജനാവ് കാലിയായപ്പോൾ ഭരണാധികാരികൾ താഴേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു. അവിടെ വിയർപ്പൊഴുക്കി ജീവിക്കുന്ന കർഷകരും ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരുമുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ ചോരയും നീരും ഊറ്റിയെടുക്കാൻ അമിത നികുതിയുടെ ഭാരങ്ങൾ അവരുടെ തോളിലേക്ക് എറിഞ്ഞുകൊടുത്തു.

​ഉൽപ്പാദനവും കച്ചവടവും സ്തംഭിച്ചു. അധ്വാനിക്കുന്നവന് വയറുനിറയെ ഉണ്ണാൻ വഴിയില്ലാതായി. എങ്കിലും, കൊട്ടാരത്തിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർ കണക്കുകൾ വളച്ചൊടിച്ച് "എല്ലാം ഭദ്രമാണ്" എന്ന് ഭരണാധികാരിയെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു. ജനങ്ങളുടെ നെഞ്ചിൽ പുകഞ്ഞെരിഞ്ഞ കനൽജ്വാലകൾ പക്ഷേ ആരും കണ്ടില്ല.

​അഞ്ചാം അധ്യായം: മായാലോകത്തിലെ അന്ധതയും തലമുറകളുടെ പരിണാമവും

​ഒടുവിൽ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അന്ത്യയാമം എത്തിച്ചേർന്നു. ഇബ്നു ഖൽദൂൻ റഹ്മത്തുല്ലാഹി അലൈഹി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച ആ മൂന്ന് തലമുറകളുടെ ചക്രം ഇവിടെ പൂർത്തിയാവുകയായിരുന്നു—പോരാടി രാജ്യം സ്ഥാപിച്ച ആദ്യ തലമുറയും, അത് വികസിപ്പിച്ച രണ്ടാം തലമുറയും കഴിഞ്ഞ്, സുഖലോലുപതയിൽ ആറാടുന്ന മൂന്നാം തലമുറയുടെ അന്ധത!

​ഭരണാധികാരി തികച്ചും ഒരു നിഴൽ മാത്രമായി മാറിയിരുന്നു. സദാസമയവും വാഴ്ത്തുപാട്ടുകൾ പാടുന്ന സ്വാർത്ഥമതികളായ ഉപദേശകരുടെ കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ അയാൾ തടവുകാരനായി. നാട്ടിൽ ജനങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന നരകയാതനകൾ അയാളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ടു. സത്യം തുറന്നുപറയാൻ ധൈര്യമുള്ള ഒരൊറ്റ ഉപദേശകനും അവിടെ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്വന്തം കസേര സുരക്ഷിതമാക്കാൻ വാലാട്ടി നിൽക്കുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ നടുവിൽ, രാജ്യം തകർന്നടിയുന്നത് അറിയാതെ ആ ഭരണവർഗ്ഗം സുഖനിദ്രയിലാണ്ടു.

​അന്ത്യക്കുറിപ്പ്:

ഇബ്നു ഖൽദൂൻ റഹ്മത്തുല്ലാഹി അലൈഹി തന്റെ തൂവലെടുത്ത് ആ ഏട് കൂട്ടിക്കെട്ടി. ചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളിൽ ഈ ദൃശ്യം ആയിരം വട്ടം ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടതാണ്.

​ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോഴും അതേ കാഴ്ചകൾ തന്നെയാണ് പുനർജനിക്കുന്നത്. നീതികേടിലും ധൂർത്തിലും ജനദ്രോഹത്തിലും മദ്യപിച്ച് മയങ്ങുന്ന ഏതൊരു ഭരണകൂടവും ഉദ്യോഗസ്ഥവൃന്ദവും ഓർക്കുക—ചരിത്രത്തിന്റെ വിധിന്യായം വൈകാതെ തേടിയെത്തും. അന്നവർ കണ്ണുതുറക്കുമ്പോഴേക്കും അവരുടെ പ്രതാപത്തിന്റെ സിംഹാസനങ്ങൾ ചാരമായി മാറിയിട്ടുണ്ടാകും!    ( ഹാഷിം അൽ-ഹദ്ദാദ് )

വാർത്തകൾക്കും പരസ്യം നല്കാനും വിളിക്കേണ്ട നമ്പർ: 8907020550 വായനക്കാർക്ക് സ്റ്റേറ്റ് എക്സ്പ്രസ്സ്‌ ന്യൂസ് വാട്സാപ്പ്  ഗ്രൂപ്പിൽ ചേരാൻ* താഴെ കാണുന്ന ലിങ്കിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക👇👇👇

https://chat.whatsapp.com/Lb9KI8KEC4wDAtVU2XlcHC

https://chat.whatsapp.com/I5SOV9ZKNeQ1ivwyxEpjz4

https://chat.whatsapp.com/KVyB12YOI1n5zC18W9cZfa